سرمایهگذاری و بازده
هیچ بازدهی بدون ریسک وجود ندارد. کل نظریه سرمایهگذاری تلاشی است برای پاسخ به یک پرسش: آیا بازده این گزینه، ریسکی را که میپذیرم توجیه میکند؟
رابطه ریسک و بازده
اصل بنیادی مالی: سرمایهگذاران ریسکگریزاند و برای پذیرش ریسک بیشتر، بازده بیشتری مطالبه میکنند.
انواع ریسک سرمایهگذاری
- ریسک سیستماتیک (بازار) — ناشی از عوامل کلان مانند تورم، نرخ ارز و رکود. بر همه داراییها اثر میگذارد و با تنوعبخشی قابل حذف نیست.
- ریسک غیرسیستماتیک (خاص) — مربوط به یک شرکت یا صنعت خاص. با تنوعبخشی قابل کاهش است.
این تفکیک، منطق سبد سرمایهگذاری را توضیح میدهد: بازار فقط برای ریسکی که نمیتوان حذف کرد پاداش میدهد. پذیرش ریسک غیرسیستماتیک که میشد با تنوعبخشی از میان برد، ریسکی بدون پاداش است.
توزیع سرمایه میان داراییهایی که رفتار متفاوتی دارند، نوسان کل سبد را کاهش میدهد. اثربخشی آن به همبستگی میان داراییها بستگی دارد: هرچه همبستگی کمتر باشد، کاهش ریسک بیشتر است. خرید سهام ده شرکت از یک صنعت واحد، تنوعبخشی واقعی نیست.
بودجهبندی سرمایهای
فرایند ارزیابی و انتخاب طرحهای سرمایهگذاری بلندمدت. گامها:
- شناسایی گزینههای سرمایهگذاری
- برآورد جریانهای نقدی افزایشی هر طرح
- تعیین نرخ تنزیل متناسب با ریسک طرح
- ارزیابی با NPV، IRR و دوره بازگشت
- تحلیل حساسیت نسبت به فرضهای کلیدی
- انتخاب، اجرا و ارزیابی پس از اجرا
- در ارزیابی طرح، فقط جریانهای نقدی افزایشی اهمیت دارند — یعنی آنچه در اثر پذیرش طرح تغییر میکند.
- هزینه غرقشده (Sunk Cost) هزینهای است که قبلاً انجام شده و بازگشتپذیر نیست؛ در تصمیمگیری نباید لحاظ شود. مطالعه امکانسنجی که پارسال هزینه شده، در تصمیم امروز بیربط است.
- هزینه فرصت ارزش بهترین گزینهای است که با انتخاب این طرح از دست میرود؛ برخلاف هزینه غرقشده، باید لحاظ شود.
- سفتهبازی پذیرش ریسک بالا برای سود کوتاهمدت است؛ سرمایهگذاری تخصیص منابع بر پایه تحلیل بنیادی و افق بلندمدت.
واژگان کلیدی
- ریسک سیستماتیکSystematic Risk
- تنوعبخشیDiversification
- صرف ریسکRisk Premium
- هزینه غرقشدهSunk Cost
- جریان نقدی افزایشیIncremental Cash Flow